Claudia

Ik heb weinig van de jaarwisseling gemerkt, want heb deze hoestend en proestend op de bank doorgebracht. Geen vuurwerk, weinig nieuwjaarszoenen, nog net een glas champagne en een garnalencocktail, liefdevol door mijn man klaargemaakt. Daardoor miste hij wel de laatste woorden van Claudia de Breij: “Onze premier heeft gelijk: ‘We leven in een waanzinnig gaaf land.’” Die slotconclusie en haar oudejaarsconference zelf heb ik nog net meegekregen. Goed opgebouwd, niet zachtzinnig, met mooie beginstukjes van liedjes – waarom zong ze die niet af? De Breij zingt prachtig – en met die slotwoorden dus. Was ik het ermee eens? Ik weet het niet, maakt misschien ook niet zoveel uit, mooie dingen in dit land genoeg. Wat ze in elk geval treffend verbeeldde, was het feit dat die ‘mooie dingen’ in een groot deel van de wereld niet vanzelfsprekend zijn. Ze haalde het Gallische dorpje van Asterix en Obelix aan: “Heel Gallië? Nee, een kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden aan de overweldigers…” Wie de ‘overweldigers’ in de context van haar conference waren, laat ik nu even in het midden, maar dat met het kleine dorpje Nederland bedoeld werd, was duidelijk. Die Galliërs konden vechten als bezetenen, zoals we allemaal weten. En impliciet gaf Claudia aan dat wij dat ook zullen moeten doen, op z’n minst op onze hoede moeten zijn. En dat was misschien wel vóóral haar, maar ook dé boodschap voor 2017.

Hoe dan ook, ik wens u een heel goed nieuw jaar.